Ultiem comfortfood is eindelijk verschenen: een River Cottage kookboek van de hand van Hugh Fearnley-Whittingstall. Waar ik over zijn vorige kookboek Eten als de beste iets minder positief was, omdat het een boek was waar vooral over dieet werd gepraat, ben ik over dit nieuwe kookboek iets meer te spreken. In deze recensie leg ik uiteraard uit waarom.
Parsi trekt meteen mijn oog. De gouden details op de voorkant en de zijkant, het feit dat het een dik boek is en het woord Parsi mij in eerste instantie niet zoveel zegt. Ik wil meteen in dit kookboek duiken om te kijken welke geheimen er in schuilen. Eenmaal bladerend in het boek blijkt het van alles wat te bieden heeft: geschiedenis, persoonlijkheid en goede recepten.
Ammu is het eerste kookboek van Asma Kahn dat in het Nederlands verschijnt. Ammu is Indiaas voor moeder en dit kookboek is een ode aan haar moeder. In het voorwoord vergelijkt ze de recepten in dit boek met haar juwelenkistje. Toen ze als bruid het huis uit ging kreeg ze dat kistje cadeau van haar familie. Ze heeft de waarde geleidelijk ontdekt, niet de financiële waarde, maar de emotionele.
Carpati gaat over de keuken van Roemenië. Een keuken die beïnvloed is door Griekenland, Turkije en Slavische landen in het zuiden en de Oostenrijkse, Hongaarse en Saksische keukens in het Noorden, zeg maar de gehele Karpaten. Ik heb nog nooit een Roemeens kookboek besproken hier op Lauriekoek dus ik ben verheugd dat het er nu van komt. Zeker in de vorm van dit ontzettend mooie kookboek.
Zuurgoed, dat is gefermenteerd snoepgoed. De bedenker van de Rotpot heeft een fermentatie kookboek geschreven vol met tafelzuren, iets wat ik als gepassioneerd amateurfermenteur goed nieuws vind, want de Rotpot vind ik een handig fermentatie hulpmiddel. Ik gebruik hem nog steeds en nieuwe recepten zijn altijd welkom.
Ottolenghi test kitchen extra lekker is het nieuwste Ottolenghi kookboek, of nou ja van Yotam Ottolenghi én Noor Murad. Dit is het tweede kookboek in wat uiteindelijk een serie van vier boeken zal zijn van het complete team achter de man. Het thema van dit kookboek is extra lekker Het gaat over de geheimen die een goede maaltijd spectaculair maken, over recepten, maar ook strooisels, sauzen, pickles of kruiden.
India express is het nieuwste en ik denk ook meest persoonlijke kookboek van Rukmini Iyer tot nu toe. Het idee voor dit boek kwam voort uit gesprekken met haar ouders over de treinreizen die ze maakten toen ze in India woonden. Die verhalen klonken zo goed dat ze besloten samen een van hun vroegere reizen over te doen. Met de Coromandel Express van Kolkata, waar haar moeder vandaan komt, naar Chennai waar haar vader vandaan komt. Onderweg verzamelden ze familie recepten. Express slaat zowel aan de treinreis als aan het feit dat de recepten snel en eenvoudig te maken zijn.
Over frituren is het nieuwe kookboek van Meneer Wateetons. Het is denk ik het enige kookboek waarop ik ooit een sticker ga laten zitten, want f*ck the airfryer. Frituren doe je in een frituurpan met vet en de airfryer is eigenlijk gewoon een klein schattig oventje. In essentie kan zo ongeveer alles in de frituur gegooid worden, alleen is het leuker als je een plan hebt en begrijpt wat je aan het doen bent.
Zes seizoenen graan is het vervolg op Zes seizoenen. Beide boeken zijn van Joshua McFadden en Martha Holmberg. Naast hun vrij unieke kijk op de indeling van de seizoenen, proberen ze ook naar hun ingrediënten met een nieuwe blik te bekijken. Bij Zes seizoenen had ik al het idee dat het niet alleen veel gewone lezers inspireerde, maar ook veel chefs en andere kookboekenschrijvers. Ik denk dat Zes seizoenen graan dat ook weer gaat doen.
Het Nederlandse snoepboek gaat over nostalgie. Wie lust er nou geen snoep en wie heeft er helemaal geen herinneringen bij een bepaald snoepje? Die snoepjes kun je ook zelf maken en daarom vind je in dit boekje niet alleen verhalen maar ook recepten om zelf aan de slag te gaan.
Chinese-ish is de stijl van de recepten in dit kookboek, maar net zo goed de identiteit van de schrijfster van dit kookboek. Rosheen werd geboren in Singapore, Jo in China. Beiden groeide ze op in Australië in Melbourne. Als aan hen wordt gevraagd waar ze vandaan komen antwoorden ze: Chinese-ish. Samen verzamelden ze de recepten die hun leven kleur, geur en smaak geven. De recepten die zij als jonge Aziatische Australiërs koken ze omarmen hun cultuur en zoeken een weg in de Westerse wereld.
Laatste reacties