Er is een nieuw kookboek van Ae Jin Huys: Proef Korea. Eerder schreef ze al het kookboek over Kimchi, een heel belangrijk onderdeel van de Koreaanse keuken. Dit boek gaat meer over Koreaanse keuken als geheel. Hoewel er in dit boek ruim voldoende aandacht is voor het ingrediënt “jang”, dat in de vorm van sojasaus (ganjang), sojabonenpasta (doenjang) en chilipasta (gochujang) smaak geeft in de Koreaanse keuken.
Als je zeewier op het stand ziet liggen denk je er misschien niet over na, maar veel soorten zijn prima eetbaar. Hoewel het op sommigen over komt als iets nieuwerwets, wordt het al heel lang door mensen gegeten. Voor de mensen die kennis willen maken met zeewier is er nu dit kookboek waarin in ieder recept iets van zeewier verwerkt zit.
Mijn jeugdhelden Pettson en Findus hebben een eigen kookboek! Het oogt als een prentenboek zelfde formaat zelfde soort kaft. Er staan zelfs gedeeltes van Pettson en Findus avonturen in. Toch is het een kookboek met bekende gerechten uit de verhalen en andere Zweedse klassiekers.
Is dit een kookboek? Dat vraag ik me niet af, maar het is de titel die Heston Blumenthals nieuwe kookboek draagt. In het voorwoord begint hij meteen over koken vanuit het kwantumperspectief, dat je alles op heel veel manieren kunt bekijken. Dat kan inderdaad en ik denk ook dat veel kookboeken meer zijn dan alleen een verzameling aanwijzingen en recepten. Toch is Is dit een kookboek? Volgens mij een kookboek en dit stuk tekst een kookboekrecensie.
Moro thuis is ontstaan tijdens de pandemie toen veel restaurants, waaronder het Londense Moro noodgedwongen dicht moesten blijven, en mensen vooral binnen moesten blijven. Zo ook Sam en Sam Clark. Door de ruimte die zo ontstond hadden ze de tijd en ruimte om na te denken over hoe ze het liefste wilde koken. Het antwoord daarop was eenvoudig, ze hielde van koken maar wilde niet teveel tijd kwijt zijn. Zo kwamen ze dan weer tot dit kookboek met eenvoudige recepten.
Elke dag easy Aziatisch van Dominique Woolf is een kookboek met niet per se klassieke traditionele gerechten uit Azië. Het zijn meer recepten met een Aziatische touch voor elke dag.
De bijbel van de Turkse keuken verscheen eigenlijk vorig jaar al, maar is toen op wonderlijke wijze aan mijn aandacht ontsnapt. Hoe kan dat nou? Gelukkig is het nooit te laat om een kookboek alsnog te recenseren.
Het plezier van echt goed koken is het nieuwe kookboek van Alice Zaslavsky. In het voorwoord vertelt ze dat ze het concept “goede kok” over boord wil gooien. In plaats daarvan moet de vraag zijn: hoe word ik een betere kok? Het antwoord op die vraag is een levenslange reis die uit allerlei kleine tussenstapjes bestaat. Bij die reis wil Alice Zaslavsky je graag begeleiden.
In Oekraïne is het oorlog, terwijl ik dit schrijf gaat het vechten, de kou en de honger door. Gruwelijk. Al sinds het begin van de oorlog merk ik dat de interesse in de keuken van Oekraïne toeneemt. Misschien hebben mensen mensen uit het land in huis genomen of proberen ze zich een beeld te vormen van het land waarvan ze nu dagelijks flarden op tv zien? Hoe dan ook, dit kookboek geeft dat beeld.
Yoko is een kookboek met recepten voor verhalen, maar ook een lust voor het oog. Je mag een kookboek natuurlijk niet beoordelen op de cover, maar in dit geval is het geen enkel probleem. Een prachtig roze vierkant met op het boekblok een haiku over edamameboontjes. Dat maakt nieuwsgierig naar de binnenkant.
Ultiem comfortfood is eindelijk verschenen: een River Cottage kookboek van de hand van Hugh Fearnley-Whittingstall. Waar ik over zijn vorige kookboek Eten als de beste iets minder positief was, omdat het een boek was waar vooral over dieet werd gepraat, ben ik over dit nieuwe kookboek iets meer te spreken. In deze recensie leg ik uiteraard uit waarom.
Laatste reacties