Anna’s perfecte smaken is alweer het vijfde boek van Anna Jones. Wat vliegt de tijd voorbij. Ik leerde haar in 2014 kennen door haar boek Een nieuwe kijk op eten en sindsdien volg ik haar eigenlijk op de voet. Mijn nieuwsgierigheid was meteen gewekt toen ik zag dat er een nieuw kookboek van haar hand zou komen. Ik zag een cover met allemaal ingrediënten erop en daar bleek ook nog eens een slim idee achter te zitten.
Ik associeer de woorden Comfort en Joy eigenlijk vooral met kerst, maar het is ook de lijn van vegetarische maaltijden van een thuisbezorgdienst die Ravinder Bhogal tijdens de coronapandemie lanceerde. Dit kookboek bevat dan ook alleen vegetarische maaltijden, omdat Ravinder Bhogal ervan houdt om groenten op de voorgrond te plaatsen en mensen te laten genieten van de kleine dingen.
Het grandioze groenteboek is het vierde kookboek van de hand van Alice Hart wat ik op Lauriekoek mag recenseren. Ik had er zin in! De cover vind ik ook heel mooi. Met de tomaten op de voorkant ziet het er echt uitnodigend uit. Ik heb Alice Hart ook best hoog zitten. Toch probeer ik in mijn recensies altijd mijn eerlijke mening te geven en dit dit geval viel het een pietsie tegen.
De snacks van Funk gilde heb ik al eens eerder geprobeerd en het was eigenlijk de bedoeling toen ook foto’s te maken voor op mijn Instagramaccount. Lang verhaal kort: ze waren erg lekker en ik fotografeerde alleen een leeg kartonnen bordje. Dat kan beter. Vandaar dat ik vandaag een blogpost heb waarin ik de snacks wel kan laten zien en ook uitgebreid kan vertellen hoe lekker ze wel niet zijn.
Het groente bakboek is een boek vol recepten om te bakken. Overal gaat groenten in, ja ook in de zoete baksels, want dat kan gewoon. Zoals de schrijver van het boek Lina Wallentinson ook al in het voorwoord zegt, natuurlijk krijg je er je hele portie voor de dag niet mee binnen, maar alle beetjes helpen. Ook is het natuurlijk gewoon leuk om te experimenteren.
Crispy chilli oil bestaat volgens mij al best een tijdje, maar ineens duikt het overal op. De kracht van het internet in de vorm van sociale media gecombineerd met dat crispy chilli oil gewoon heel goed combineert. Van rijstgerechten tot vanille-ijs, heel veel dingen fleuren er enorm van op. Nu duiken er mensen en bedrijfjes op die hun eigen variant maken, zoals Chilli chan’s uit Amsterdam, dus dat moest ik uiteraard uitproberen, want een ding is zeker de chilli oil hype, die duurt nog wel even. Chilli chan’s heeft naast een crispy chilli oil, ook een chilli vinegar dressing.
Tomami is een samentrekking van – je raadt het al – umami en tomaat. Het idee achter het product is even simpel als geniaal: smaak toevoegen in de vorm van zeer geconcentreerde tomaat voor meer oomph en meer hartigheid in je gerecht. Veel mensen denken bij umami meteen aan vlees of sojasaus, maar ook tomaat is een goede bron van van deze steeds bekender wordende “vijfde smaak”.
Als je desembrood bakt weet je een ding zeker, door het steeds opnieuw voeren van een deel van je desemstarter, houd je ook starter over. Starter weggooien is echt zonde. Gelukkig hoeft dat ook helemaal niet, want er zijn allemaal creatieve manieren om desemstarter te verwerken in dingen die geen brood zijn, deze pannenkoek bijvoorbeeld. Ik heb twee recepten voor jullie waarin je je overgebleven desem kunt verwerken, een voor een desempannenkoek met ei en melk en fruit en een nog simpelere met alleen desem.
Misschien zie je in de zomer wel eens van die velden vol kleine gele koolzaadbloemetjes, die groeien ook hier in Nederland. Net als met veel andere gewassen, kan je hier olie uit persen. Nou ja niet uit de complete plant maar uit de zaden. Brassica koolzaadolie is een goudgele olie, geperst uit deze zaden. Eerder schreef ik al een stuk over deze koolzaadolie, die nog verkrijgbaar was onder een andere naam. Hoogtijd voor een update.
Ineens was het overal in mijn time line: Yondu. Door sommige omschreven als een saus, door anderen als een smaakmaker. Het intrigeerde mij enorm. Al snel kwam ik er achter dat het ook in Nederland werd verkocht. Alleen weet ik niet of het door de enorme populariteit kwam of door de beperkte voorraad in de winkel, maar ik greep steeds mis. Dus stuurde ik een mailtje naar Sempio het bedrijf achter Yondu in Korea en zij zorgde ervoor dat ik het voor jullie uit heb kunnen proberen.
Plantasia is, volgens het boek, een showcase van de diversiteit van Azië. Met de visie van 25 koks en 88 recepten zou het je blik op groenten voor altijd veranderen. Nou weet ik niet of mijn blik op groenten veranderd moet worden, ik houd al van groenten, dus dat zit wel snor denk ik. Toch staan er recepten in dit boek die voor mij alles behalve alledaags zijn en dat is zeker inspirerend en misschien daarmee toch weer blikveranderend.
Laatste reacties