Als ik ergens de afgelopen dagen behoefte aan had (en de rest van de zomer nog aan heb) dan is het wel koud drinken. Warme thee trekt me toch minder dan koude thee en het lest de dorst, tenminste als het niet te zoet is. Hi-Five ice tea voldoet aan deze eisen.
Bacanha siropen zijn een nieuwe optie op het lijstje van alcoholvrije dranken die wat anders zijn dat het standaard cola-, sinas- en spa riedeltje. Ik probeerde twee soorten siroop uit in de smaken komkommer en rozemarijn.
Ineens was het overal in mijn timeline: White Mausu rāyu, ook wel bekend als crispy chili oil of chunky chili oil. Iedereen die ook maar iets met koken of eten te maken had en schrijft liep er mee weg. Natuurlijk wilde ik het ook proberen. Alleen was er een probleem, White Mausu is een Iers bedrijf en de verzendkosten waren bepaald niet mals. Natuurlijk ga ik in mijn culiqueeste best ver voor iets wat lekker is maar dit kon ik niet aan mezelf verantwoorden.
Tofu en ik waren niet meteen dikke vrienden. Toegegeven de verpakking helpt ook niet mee, in een groen bakje in groen water lijkt het wel te fluoriseren. De vleesvervangers die er naast liggen zien er dan meteen een stuk aantrekkelijker uit. Toch is het oneerlijk om het om die reden in het schap te laten liggen, voor de tofu, maar ook voor jezelf. Je kunt er in de keuken namelijk een hoop kanten op.
Laatst kreeg ik onverwacht een doosje met Pnuts pindakaas opgestuurd. Pnuts is van Amerikaanse pinda’s en de fabriek draait op zonne-energie en helemaal biologisch.
Theeleut als ik ben stond Anassa altijd hoog op mijn lijstje. Hun onderschrift is exceptional Hellenic products en ik zie dan meteen zonnige heuvels en eilanden voor mij; kruidenplanten die wuiven in de zon. Dat kan alleen niets anders dan lekkere thee opleveren denk ik dan. Hun huisstijl is ook geweldig. Ingetogen grijs met zwart-witte pentekeningen en een vleugje goud hier en daar. Dat spreekt mij enorm aan.
Op Lauriekoek zijn heel wat kombucha reviews te vinden. Er zijn inmiddels best wat verschillende merken te koop in Nederland en ik vind het leuk om ze te proberen. Ik kreeg een tijdje geleden een pakketje van Batu kombucha toegestuurd. Ik heb alle smaken inmiddels geproefd, tijd dus voor een strenge maar rechtvaardige blogpost.
Skiwater, of skiwasser is een bekende drank in Oostenrijkse skigebieden. Het is bedoeld als verfrissende alcoholvrije drank na het skiën, vandaar de naam. Skiwater is meestal is het een mengsel van sinaasappel-, frambozen- en citroenlimonadesiroop. Op fancy plekken schijnen ze het zelfs te mengen met champagne. De skiwater die ik vandaag probeer zijn kant-en-klare biologisch drankjes met prik.
De voorouders van Bart en Tom produceerden al generaties koemelk (nou ja hun koeien dan hè). Als boerenzonen wilden ze het werk graag voortzetten maar dan anders. In plaats van koeien hebben ze nu planten. Sojaplanten om precies te zijn. Onder de naam De Nieuwe Melkboer leveren ze Nederlands eerste verse sojadrink.
Ik weet niet hoe Delicious & Sons op mijn pad is gekomen. Wat ik wel weet is dat ik altijd nieuwsgierig ben naar iets wat ik nog niet ken en dat producten zoals alioli met saffraan en sinaasappel en spread met porcini mij als muziek in de oren klinken. Hoog tijd dus om er een review aan te wijden.
Rigoni di asiago heeft twee nieuwe special edition fruitspreads op de markt gebracht. Een oranje spread met abrikozen, perziken en basilicum en een rode jam met aardbeien en munt. Het klinkt in ieder geval als twee fijne smaak combinaties en daarom probeerde ik ze uit.
Laatste reacties