Sichuan is het tweede boek van Fuchsia Dunlop en de opvolger van De echte Chinese keuken thuis. Het boek focust op de smaken van de West-Chinese keuken. Fuchsia Dunlop was een van de eerste westerse personen die studeerde aan het Sichuan Higher Institute of Cuisine. Het boek is een herziene uitgave, de niet herziene uitgave is bij mijn weten alleen in het Engels uitgegeven.
Na De Groene Bakplaat is er nu de snelle bakplaat van Rukmini Iyer. Het is min of meer hetzelfde concept: je maakt iets klaar en je oven doet verder het werk. Alleen is het dit keer maximaal 10 minuten voorbereidingstijd en maximaal 30 minuten in de oven. De nadruk is ligt in dit boek dus nog net iets meer op snelheid.
Kimchi begint steeds bekender te raken. Het was dan ook wachten op het eerste kookboek wat helemaal aan kimchi gewijd zou zijn. Het is er nu en het is geschreven door Ae Jin Huys. Het bevat naast recepten om zelf kimchi te maken ook recepten om met die kimchi te koken.
Het kookboek Cyprus gaat over de Grieks-Cyprioitische keuken. Een smeltkroes van mediterrane en Midden-Oosterse smaken. Het is waar de grootouders van Georgina Hayden vandaan kwamen. Georgina groeide op boven die taverne in Londen en deed zo al vroeg een liefde voor eten op. Ze werkte 12 jaar voor Jamie Oliver als stylist en styled nu voor anderen en ontwikkeld recepten.
De kunst van no-waste. Als je kookt houd je bijna altijd wat over, dat is helemaal niet erg, want juist wat je overhoudt, biedt ook weer nieuwe mogelijkheden. Je moet alleen wel de mogelijkheden leren zien, de kunst van no-waste bied je 100 recepten om de dingen die je misschien eerst als afval zag, toch op te eten.
Als je de titel van Ras el Khellout leest denk je even: heb ik het dan mijn hele leven verkeerd geschreven? Het geruststellende antwoord luidt: nee. De titel van dit kookboek verwijst tegelijk naar een kruidenmengsel en de achternaam van de auteur van het boek Laurent Med Khellout, bekend van zijn Raïnaraï restaurants in Amsterdam en Rotterdam.
Toen ik het boek Super Salade een tijdje geleden zag had ik er even geen zin meer in salades. Zo gaat dat wel eens, wat ik graag eet verschilt wel eens, vaak heeft het ook met het seizoen te maken. Maar toen ik het boek recent onder ogen kreeg zag ik dat Super Salade eigenlijk een heel leuk boek is en zo was mijn zin in salades ook weer wat groter geworden. Tijd dus om er alsnog uit te koken en om het te recenseren.
Wat wij pickles noemen heet in Japan Tsukémono. Denk aan dat kleine schoteltje roze gember dat je vaak bij sushi krijgt. In Japan wordt dit bij iedere maaltijd gegeten en omvat het veel meer dan een klein schaaltje garnituur.
Misschien is dit geen heel vrolijk onderwerp, maar toen ik een tijdje geleden bij de expositie over eten in oorlogstijd was, werd daar al gehint op de thema’s van toen en hoe doe nu ook weer relevant zijn. Ronduit hip zelfs. Een eigen moestuin, fermenteren, wildplukken, koken met restjes, minder vlees. Manon Henzen schreef er een boekje over, dat verscheen bij Uitgeverij het Zwarte Schaap.
Chilipeper is hot, letterlijk en figuurlijk. Chilisauzen zijn er in allerlei soorten en maten, ik zie steeds vaker chilipepers bij mensen in de vensterbank staan. Er is zelfs een Dutch chilifestival waar liefhebbers van alles wat heet is en aan een plant groeit samen komen om te genieten van eten met een kick. Tijd dus voor een chilipeperboek.
Basisboek Indonesisch. De Indonesische keuken heeft een speciaal plekje in mijn hart. Ooit belande ik in Den Haag in een buffetrestaurant waar ik het eten zo verschrikkelijk lekker vond dat ik me helemaal misselijk at. Sindsdien ben ik stikjaloers op iedereen die zo’n oma heeft als de oma’s in het programma “zoals alleen oma dat kan” op 24Kitchen. Gelukkig zijn er kookboeken om de leemte enigszins te vullen.
Laatste reacties