Recept: Prima Panzanella
Afgelopen dagen lag ik meestal zo rond etenstijd op apegapen, geen zin om te koken, maar wel honger. Dat werk. Als ik dan panzanella maak dan ben ik uiteindelijk toch tevreden dat ik de moeite heb genomen om te koken. Het mooie is ook nog eens dat je er oud brood voor kunt gebruiken, ik zelf spaar in de vriezer blokjes oud brood waar ik croutons van maak, je weet wel naast de zak waar ik groente in spaar voor de bouillon. Mocht je geen oud brood hebben, dan kan je natuurlijk ook gewoon lekker nieuw brood gebruik voor deze salade. Geen probleem.
Laatst hoorde ik iemand zuchten dat er teveel kookboeken worden uitgegeven die zijn geschreven door bloggers. Ik zie eigenlijk niet in wat daarop tegen is, er zijn genoeg bloggers die een unieke en interessante visie op koken hebben en dan ook kookboeken schrijven die leuk en interessant zijn. Dat er een paar bloggers zijn die er letterlijk of figuurlijk niets van bakken, maar toch een kookboek schrijven. Dat is nou eenmaal zo. Vandaag gelukkig weer een pareltje, het kookboek van het bekende blog 
Het was zo’n lekker weer gister. Ik had ernstig zin om “de boel de boel te laten” en lekker he-le-maal niets te doen. Alleen wist ik dat ik nog zo’n leuk boek te recenseren en weg te geven had, dat het mij flauw leek om die blogpost niet gewoon even te schrijven. Bij deze dus, de bespreking en give-away van het boek Live Love Run van befaamde hardloper en blogger Annemerel de Jongh. 
Soms kom ik tot de conclusie dat er op Lauriekoek.nl blogposts staan die wel een update kunnen gebruiken. Zo serveert het restaurant waar ik voor het eerst The Dutch Weed Burger probeerde de burger al een tijdje niet meer. Hier in Arnhem staat de tijd ook niet stil. Manu, waar je de burger hier kon eten is inmiddels gesloten, maar er gloort hoop aan de horizon, vlakbij het gloednieuwe station is namelijk Watt geopend. En ik weet niet meer hoe ik er achterkwam, maar ze hebben hier in elk geval befaamde zeewierburger die is uitgevonden door Lisette Kreischer en Mark Kulsdom.
Afgelopen koningsdag heb ik lekker binnen doorgebracht met de tv en een goed boek. En voorruit ook wat chocolaatjes voor het verhogen van de persoonlijke feestvreugde. Het kan slechter toch? Ik ging voor de bonbons van Chocodelic. Ik probeerde 3 soorten uit. 
Als ik een stad bezoek, vind ik het altijd leuk om van te voren lijstjes van leuke winkels en restaurants te maken, zodat ik zeker weet dat ik niets mis als ik er ben. Maar soms ontdek je de leukste plekken door gewoon rond te lopen. Zo liep ik langs Wereldburgers in Groningen, met honger. Ik zag dat de Grunschnabel ijs hadden, Fritz kola en na een meerdere vegaburgers. Ik werd nieuwsgierig en liep naar binnen. ![IMG_7318[1]](https://i0.wp.com/lauriekoek.nl/wp-content/uploads/2016/04/IMG_73181-1024x683.jpg?resize=1024%2C683 "de herbivoor groningen - Lauriekoek.nl")
Tijdens mijn verblijf in Groningen was ik op zoek naar een goede, plek voor een gezonde lunch. Ik koos voor De Herbivoor, want daar had namelijk lovende dingen gehoord. Toen ik er binnen kwam rook het er erg lekker naar vers gesneden groenten, die zo te zien ook al klaar lagen in de koeling om te worden gebruikt. Van binnen ziet het er dus netjes uit, wel wat sofisch met die plakken hout als bank en tafels, maar dat past wel bij het totaalplaatje. So far so good. 
De laatste tijd ben ik een beetje koko loco. Ik gebruik het opvallend vaak en veel, ik zou eigenlijk kokosvrije periodes moeten inlassen zodat ik er niet op uitgekeken raak. Of is er niet zoiets als teveel kokos? In dat geval kan dit boek met 30 recepten nieuwe inspiratie bieden. 
Dit restaurant stond al een tijdje op mijn verlanglijstje voor wanneer ik weer eens een keer naar Groningen (of Rotterdam) toe zou gaan. Laatst was ik dan eindelijk weer een paar dagen in Groningen dus kunnen jullie de komende tijd nog wat recensies en tips van mijn kant verwachten. Bla Bla is een populair vegetarisch restaurant waar we min of meer op goed geluk langs zijn gegaan en net op tijd gelukkig, want er was nog net een plekje vrij. Reserveren is dus aan te bevelen, een goed teken.
Voedsel zelf drogen met een dehydrator, vroeger kosten dat een klein vermogen. Niet de ingrediënten maar de voedseldroger zelf was peperduur. Waar ik destijds onmiddellijk moest concluderen dat het voor mij niet wat weggelegd is dat nu anders. Voor een Euro of 70 heb je een prima voedseldroger en dat maakt experimenteren in de keuken op het gebied van voedsel drogen een stuk aantrekkelijker. 
Laatste reacties