Het was zo’n lekker weer gister. Ik had ernstig zin om “de boel de boel te laten” en lekker he-le-maal niets te doen. Alleen wist ik dat ik nog zo’n leuk boek te recenseren en weg te geven had, dat het mij flauw leek om die blogpost niet gewoon even te schrijven. Bij deze dus, de bespreking en give-away van het boek Live Love Run van befaamde hardloper en blogger Annemerel de Jongh.
Misschien dacht je vandaag even dat je op het verkeerde blog beland was. Dat kan ik me voorstellen. Maar wen d’r maar alvast een klein beetje aan, want komende tijd ga ik ook aandacht besteden aan hardlopen. Het valt mij op dat meer en meer mensen het ontdekken en er zijn zoveel leuke dingen rond het hardlopen om te vertellen. Dat ik dacht ik begin gewoon en ik zie wel wat jullie denken.
Volgens mij zijn er twee groepen mensen op de wereld momenteel. Mensen die fan zijn van Marie Kondo en mensen die haar boek nog niet gelezen hebben. Wie had kunnen denken dat opruimen iets was waar zoveel mensen beter in zouden willen zijn? Ik niet! Nou las ik altijd wel graag boeken over opruimen en huishouden, maar Marie heeft echt iets bijzonders.
Het is iets waar ik niet altijd bij stil sta als ik eten in mijn mond stop: Hoe ingenieus onze tong eigenlijk in elkaar steekt en welke processen er hebben plaats gevonden in mijn brein. Het is eigenlijk wonderlijk, dat als je een aardbei in je mond stopt, je die ook proeft zoals je denkt dat ie moet smaken. Daarover gaat Smaak, een boek van Jeroen Thijssen die je zou kunnen kennen van de stukjes die hij 14 jaar lang schreef voor Trouw, of van de roman Solitude, die hij in 2014 schreef. In dit boek vertelt hij van alles over smaak en dat er dankzij onderzoek is de afgelopen 30 jaar ontzettend veel bekend geworden over hoe we proeven, wat we proeven, wat onze voorkeuren zijn en meer.
Alles op een rijtje ik maak graag lijstjes. Van kookboeken, blogs of recepten die ik nog wil maken. Toevallig houd ik ook erg van notitieboekjes en dat komt met al die lijstjes extra goed uit. Toen ik dit boek over lijstjes maken zag, had ik dan ook wel zin om het te lezen. Altijd lekker om iemand anders uit te horen leggen waarom lijstjes zo tof zijn. Bovendien zou het geschreven zijn door de Marie Kondo der lijstjes, Paula Rizzo. Zo belandde dit boek op mijn nog-te-lezenlijstje, maar niet voor lang.
Sinds ik in Arnhemse contreien woon, zou ik hem dus moeten kunnen spotten die Mac van Dinther. Mac van Dinther is eetschrijver en journalist, hij heeft onder andere een restaurantrubriek vin de Volkskrant. Ik vind het altijd leuk om te lezen dat hij ook open staat voor vegetarische en plantaardige gerechten en hij heeft een nieuw boek geschreven. Hoog tijd dus om daar een dieper in te duiken.
![IMG_6784[1]](https://i0.wp.com/lauriekoek.nl/wp-content/uploads/2015/12/IMG_67841-1024x683.jpg?resize=584%2C390)
Zo! Ik was even van de radar verdwenen, blogtechnisch dan. Ik was flink verkouden met alle bijbehorende malaise en daarom moest ik even rust nemen. Maar hier ben ik weer, met een prachtig gekleurd boek om vrolijk van te worden: namelijk Bright Bazaar van Will Taylor.
Kookboeken en eetboeken zijn er voor iedereen. Ook voor kinderen wordt er veel geschreven, of nou ja voor kinderen, vooral voor de ouders. De opvoeding kent heel veel verschillende aspecten en eten hoort daar ook bij. Nou ben ik geen ouder, maar omdat mensen mij om tips bleven vragen op het gebied van kinderkookboeken heb ik mij er in verdiept.
![IMG_6522[1]](https://i0.wp.com/lauriekoek.nl/wp-content/uploads/2015/10/IMG_65221.jpg?resize=1140%2C760&ssl=1)
De Groene Meisjes zijn ontzettend populair. De vreugde onder hun lezers was dan ook groot toen het nieuws bekend werd dat ze een boek zouden gaan schrijven. En ik? Ik was heel nieuwsgierig, vooral toen ik hoorde dat het geen kookboek zou worden. Al staan er in dit boek wel enkele recepten, zou ik het vooral een lifestyleboek noemen.
Tijd voor urban farming. Nu het herfst wordt gaan mijn tuinkriebels langzaam in winterslaap. Toch is de herfst of beter nog, de winter, het ideale jaargetijde om tuininspiratie op te doen. Voor je eigen tuin, of misschien nog wel een stapje groter, een gemeenschapstuin in stedelijk gebied, want ook daar, misschien wel juist daar is behoefte aan groen. En er zijn daken en ongebruikte gebieden genoeg.
Laatste reacties