Boekrecensie: Wat ik at in een jaar
Wat ik at in een jaar (en aanverwante gedachten) is geschreven door Stanley Tucci. Ik moet zeggen dat ik heel blanco deze recensie in ging, want ik herkende de beste man helemaal niet als acteur, terwijl hij nota bene in Julie en Julia zit – een film die ik erg leuk vind – en in de Devil wears Prada. Wat ik wel wist is dat hij een TV-serie heeft waarin hij al etend Italië rondreist, Searching for Italy. En hij heeft een pannenlijn in samenwerking heeft met Greenpan, een samenwerking die ook in dit boek voorbij komt. Kortom, een link met eten is er zeker, maar is dat genoeg basis voor een boeiend boek?
Als er een fenomeen is dat een geschiedenis heeft dan is het wel drankgebruik en de daarbij horende gevolgen. Ooit keek ik een documentaire over alcohol en daarin zei een voedingswetenschapper dat als alcohol nu zou worden uitgevonden, het nooit toegestaan zou worden. Met terugwerkende kracht verbieden gaat niet, het is geprobeerd, maar de geest gaat nooit meer terug in de fles. Al moet ik zeggen dat dit boek bijzonder vermakelijk leesvoer is, of je bij het lezen ervan een drankje met of zonder alcohol drinkt is geheel aan jou.
Voor het boek Proeven van Frankrijk heb je wel een koffietafel nodig of een stel sterke bovenbenen. Het is denk ik niet het dikste boek wat ik heb gerecenseerd op Lauriekoek maar zeker wel het grootste. Dit boek is 3,1 kilo schoon aan de haak. Al gaat het in de recensie niet alleen om de omvang, maar ook om de inhoud en die is heel erg geschikt voor Francofielen of mensen die nader kennis willen maken met de Franse keuken.
In De mango van Mao vind je verhalen over allerlei soorten fruit, waaronder de mango, die een totale gekte veroorzaakte. Verteld vanuit cultuur historisch perspectief.
De Japanse keuken van miso tot matcha. Is dit een kookboek? Hmm nee er staan 7 recepten in maar ik ben geneigd te zeggen van niet. Dit is een klein boekje waarin ingrediënten en gerechten uit de Japanse keuken aan je worden voorgesteld. De Japanse keuken is populair maar ken je alle verschijningsvormen? Je hoeft geen bingokaart compleet te maken, dit is geen reisgids encyclopedie of woordenboek. Je kunt gewoon dit boekje openslaan en lezen en kijken.
Stel je hebt ooit een kookboek in de winkel laten liggen en je hebt daar nu spijt van. Achteraf gezien was het het perfecte kookboek was, maar nu is het nergens meer te koop. Wat moet je nu doen?
Lekker vies (of zoals van Kooten en De Bie altijd zeiden: vies lekker). In dit boek komen 54 ingrediënten voorbij, ingedeeld van a tot z. Elk ingrediënt heeft zijn eigen verhaal. De rode draad door alle verhalen heen: waarom vinden we het ene lekker en het andere onsmakelijk? Wat zegt dat over wie we (denken te) zijn?
Iemand die de cover van het boek Uit eten in Amsterdam niet goed had gezien begon al meteen over TikTok-rijen. Die rijen zijn inderdaad niet over het hoofd te zien als je door het centrum van Amsterdam loopt. Toch zijn ze in dit boek compleet afwezig, de rijen spelen zich namelijk in het heden af en in dit boek gaat het over de geschiedenis van uit eten gaan in Amsterdam.
Ik durf weer een tuinboek aan te raken. Vorig jaar had ik er even helemaal genoeg van nadat werkelijk alles in mijn tuin werd opgegeten door een totale slakkeninvasie. Dit jaar doe ik weer motivatie op met De zelfvoorzienende tuin, om er weer tegenaan te gaan.
Tofu, het witte ietwat wiebelige blok, maakt nogal wat gevoelens los. Van liefde tot afkeer, ik zie het al jaren allemaal voorbij komen. Online, maar ook bij mij thuis als ik mensen bekend maak wat er op het menu staat. Soms zie ik ook informatie voorbijkomen die ronduit niet klopt. Nee, tofu is niet uitgevonden in de jaren ’70 van de vorige eeuw door de hippies en nee, het is geen reden van ontbossing voor soja. Hoe het dan wel zit? Daar schijnt Tofu a culinary history een licht over. 
Olijfolie staat eigenlijk altijd in mijn keukenkastje, in ieder geval extra vierge, Al moet ik zeggen dat ik steeds vaker ook andere olie in mijn kastje heb staan die ik vaker pak dan olijfolie. De olie wordt namelijk steeds duurder en hoewel kookboekauteurs nog steeds gretig olijfolie in hun recepten voorschrijven, merk ik dat ik steeds vaker stil sta bij dit ingrediënt, wat volgens mij ook nog steeds onverminderd hoog in de top 3 staat van meest vervalste voedingsmiddelen. Kortom ik moet er meer over leren, dus ik pakte dit boek erbij. 
Laatste reacties