Willy’s acv is appelciderazijn ofwel apple cider vinegar. Het is net als evoo extra virgin olive oil, ik moet regelmatig even nadenken over wat het ook alweer betekende. Ookal gebruik ik beide heel regelmatig, de afkortingen zitten nog steeds niet in mijn systeem. Raar hoe dat werkt. Ik leerde Willy’s kennen op de Horecava waar het als enige azijnmerk lekker opviel tussen de andere producten.
Pimento spicy ginger ontdekte ik dankzij de Horecava, waar dit jaar een hal vrijwel compleet was gewijd aan dranken met én zonder alcohol. Ik keek mijn ogen uit, heel veel mooie stands en heel veel drankjes die ik nog nooit gezien of geproefd had. Sterker nog, op de terugweg zat ik in de trein hoorde ik van een medebezoeker een enthousiast betoog over een nieuw spicy gemberdrankje. Ik spitste mijn oren en ging mijn geheugen af. Dat drankje had ik niet gezien? De beurs is zo groot dat je dingen ziet, maar ook kunt missen. Gelukkig is het nooit te laat om dit nader te onderzoeken.
Ik kreeg een doosje met zoetigheden van Terra Sana met daarin chocolade- en dropfudge en happy hazel karamel-zeezout hazelnoten om uit te proberen. Alledrie de producten zijn veganistisch biologisch en nog belangrijker: lekker!
Mamaschai is een nieuwe drank in pak, een kruidige drank die echt een oppepper kan zijn op een koude winterdag. Ik drink het niet dagelijks, maar met een kop goede chai kun je mij best blij maken. Dus ik probeerde hem uit.
Belazu heeft iets nieuws veduja dat is vegetarische ‘nduja oftewel Belazu veduja. Oorspronkelijk ontwikkeld voor Engelse pizzaketen Pizza Pilgrims is het nu ook in potjes voor consumenten verkrijgbaar. Gemaakt met dezelfde pepers als waar de vleesversie mee gemaakt wordt. Zodat iedereen het kan eten ook vega’s en vegans.
Als er in mijn huis een ding is wat ik niet kan missen zijn het wel kruiden en specerijen. Ik ben dan ook altijd nieuwsgierig als ik nieuwe merken kruiden en specerijen tegenkom, of kruidenmengsels die ik nog niet eerder heb geprobeerd. Mijn nieuwsgierigheid stak dan ook meteen de kop op toen ik de hippe blikjes Mill & Mortar zag. Droppoeder? Dat moest ik proberen!
Drop en chocolade behoren beide tot mijn snoepfavorieten. Waar ik van chocolade erg kan genieten van de duurdere single-estate soorten, is dat met drop niet anders. Wat helemaal hemels is, is de combinatie van drop en chocolade. Ik houd dan ook erg van de dropballetjes van Lakrids by Bülow. Er zijn in de loop der jaren diverse concurrenten die een soortgelijk product op de markt hebben gebracht, maar geen van allen haalt het bij deze. Speciaal voor de feestdagen heeft Lakrids by Bülow twee nieuwe smaken aan het assortiment toegevoegd en die wilde ik maar wat graag uitproberen.
De donuts van Sunt zijn eigenlijk geen echte donuts, die worden gefrituurd in een pan met borrelend vet. Ze hebben wel dezelfde vrolijke ronde vorm. Zo val je wel lekker op tussen de andere baksels bij de supermarkt. Ze zijn veganistisch en gemaakt met een behoorlijk aandeel geredde banaan. Ik probeerde beide soorten donuts.
Nieuws van het theeleutenfront. Ik heb een nieuw merk ontdekt: Teministeriet, vrij vertaald “ministerie van thee”. Gelukkig hoef ik dit niet uit te spreken, want de naam is voor mij een flinke tongtwister. Teministeriet is opgericht in Malmö, Zweden en combineert Oosterse traditie met Scandinavisch minimalisme. Het merk heeft allerlei soorten thee, kruiden, zwart, groen. Losse thee, verschillende soorten theezakjes. Ik probeerde drie soorten uit uit drie verschillende lijnen.
Bij Waterdrop dacht ik altijd aan die waterflessen, die doormidden van geur een smaakje aan je water gaven, maar dat bleek een product van de concurrent te zijn. Inmiddels weet ik wel beter. Dit is Waterdrop.
Wintertijd, tijd voor het Lowlander winterbier. Vorig jaar was hij er al met 5% alcohol, maar dit jaar is er voor het eerst ook een alcoholvrije variant. Dus ik ging voor mijn denkbeeldige open haard zitten en schonk een glas in. Mijn vriend, die wel alcohol drinkt dronk de 5% versie.
Laatste reacties