Brutto ma buono; niet zo mooi (lelijk), maar wel goed. Het is natuurlijk een soort valse bescheidenheid, want er is niets uitgesproken lelijk aan Italiaans eten. In zijn voorwoord zegt Russell Norman dat mensen al snel zijn grap doorzagen. Brutto was eigenlijk alles behalve Brutto. Ik ben het trouwens met hem eens dat een heerlijke uitspraak is met de oe- en oo-klanken. En er zit schoonheid in imperfectie en gebreken.
Ik kan koken is een kinderkookboek of een eerste kookboek. Het idee is dat je je door de recepten in het boek heen kookt en zo elk recept weer iets meer leert over koken. De recepten zijn niet alleen bedoeld voor de kinderen, maar voor het hele gezin.
Chinees! is een lust voor het oog, met een soort 3d tekening op de voorkant en de bladeren die aan de zijkant rood zijn. De inhoud? Nou dat verraadt de titel al: makkelijke(re) recepten met Chinese roots.
Wanneer werd borrelen of het eten van kleine hapjes eigenlijk een borrelplank? Ik geloof dat de plank met boter inmiddels echt passé is. De plank met zoete of hartige hapjes daarentegen is onverminderd populair en wordt vaak gebruikt als maaltijd op zich. In het kookboek Planken met een Indische twist vind je zoete en hartige opties met een Indo vibe.
Bayrut gaat over de ziel van de Libanese keuken. Het is een heel mooi kookboek om te zien met een superglanzende kaft met geometrisch patroon. Op de voorkant staat zowel Bayrut als Beyrouth en Beiroet, maar hoe je het ook spelt je komt altijd uit bij die ene stad in Libanon. In dit kookboek vind je recepten uit de stad.
Tasty taco’s, het klinkt bijna als een restaurantnaam, maar het is het kookboek van Victoria Elizondo, eigenaresse van het cateringsbedrijf/pop-up restaurant Cochinita & Co. Een ding is wel zeker: ze weet het een en ander over taco’s.
Als er een boek was wat ik verwacht op basis van de populariteit van bepaalde cookgadgets, dan is het wel een slowcookerboek. Desondanks duurde het best even voordat er iets in beweging kwam, maar nu is er een van de hand van Sabine Koning van het kookblog Oh My Foodness.
Inmaken en fermenteren dat kunnen ze wel bij Thulls deli. Vooral de augurken vallen bij mij erg in de smaak. Sinds een paar jaar woon ik niet meer in Amsterdam, dus kom ik er ook minder snel langs als ik boodschappen doe. Gelukkig kan je ook thuis uitstekend dingen fermenteren. Daarom is het goed nieuws dat er nu een inmaak- en fermenteerbijbel is verschenen van de hand van Simone van Thull.
Eten! Koken voor wie nog geen ei kan bakken. Koken is niet moeilijk, je moet het gewoon een paar honderd keer doen en dan gaat het vanzelf, aldus Sylvia Witteman voorin dit kookboek. Het is een kookboek voor beginners, maar dan een boek wat niet leest als een saaie handleiding. Uiteraard eindigt het voorwoord met de instructies voor het bakken van een ei.
Soep-er is een soepbar in Utrecht. Nu is er ook een kookboek met alleen maar soeprecepten voor soepen van over de hele wereld, want soep kan altijd en nu het weer kouder wordt, wordt het extra aantrekkelijk. Ik dook er in.
Ik had The farm table al wel flink vaak voorbij zien komen op mijn Instagram timeline. Dit gele boek met grijnzende jongen. In Engeland heeft hij op de cover een coltrui aan en in Nederland een zomers shirt. Waarom die verschillende outfits? Geen idee, de titel is gelukkig wel onvertaald gebleven. Je moet een boek uiteraard niet alleen op de cover beoordelen en dat heb ik uiteraard ook niet gedaan.
Laatste reacties