Na het kookboek Zaitoun, over de Palestijnse keuken, is er opnieuw een kookboek van de hand van Yasmin Khan naar het Nederlands vertaald. Rijpe vijgen is een kookboek over het Middellandse Zeegebied. Yasmin Khan reisde door Griekenland, Turkije en Cyprus opzoek naar recepten. In Rijpe vijgen vind je niet alleen de recepten met invloeden van bijvoorbeeld het Ottomaanse rijk, maar ook de culinaire invloeden van vluchtelingen.
Dit is het eerste kookboek dat ik op Lauriekoek recenseer met een vloek in de titel. Uiteraard netjes met sterretje, want dan kan niemand lezen wat er staat, of nemen mensen minder aanstoot? Ik begrijp dat nooit zo goed. Of je doet het of je doet het niet. Anyway, het gaat hier niet om het woord fuck, maar om de pasta, want pasta hoort al dente, voor zover die boodschap nog niet was overgekomen.
Misson masala – eat India is de naam van een restaurant, of eigenlijk een keten aan restaurants in België. Het zal geen verrassing zijn dat hierin de Indiase keuken centraal staat.
Pasta Masterclass is hét handboek voor het zelf maken van pasta van Mateo Zielonka. Als je Mateo Zielonka niet kent, bekijk dan vooral eerst even zijn Instagram. Je ziet er pasta in de vorm van kleine kooltjes, het sterrenstelsel of het logo van Arsenal. Het is je dan meteen duidelijk: dit is iemand die van pasta een kunst heeft gemaakt. Die kunst wil hij doorgeven in dit kookboek.
De Slowcookerbijbel mocht na de Airfryerbijbel natuurlijk niet ontbreken in deze serie. Beide kookgadgets zijn nog steeds mateloos populair en mensen zoeken dan ook naar recepten om het meeste uit hun apparaat te halen. Ik inmiddels al een paar slowcookerkookboeken besproken en ik vind de recepten meestal vrij behoudend. De recepten in de Slowcookerbijbel zijn, net als in de Airfryerbijbel gelukkig iets prikkelender.
Ergens in 2023 bereikte het upside down bakken zijn hoogtepunt online. Het idee is eigenlijk heel simpel: je legt iets op een bakplaat, wat groenten of fruit, dekt het af met bladerdeeg of ander deeg. Stopt het in de oven en tadaa! Daarna keer je het om en het is een taartje geworden. Simpel en doeltreffend, ik vind het best een leuke trend. Nu is er gebaseerd op dit principe een heel kookboek met zoete en hartige opties.
Het is alweer een tijd geleden dat ik voor het laatst een kookboek over de Chinese keuken recenseerde. De meeste kookboeken zijn of breed Aziatisch georiënteerd of Koreaans. Het laatste Chinese kookboek was denk ik Chinees! van Suzie Lee en de geweldig goede kookboeken van Fuchsia Dunlop. Een auteur die zoveel weet over de Chinese keuken dat ze nu niet alleen een autoriteit is in het Westen, maar ook in China zelf. Zij concentreert zich vooral op de Sichuan keuken, maar er is meer, veel meer.
Voor het boek Proeven van Frankrijk heb je wel een koffietafel nodig of een stel sterke bovenbenen. Het is denk ik niet het dikste boek wat ik heb gerecenseerd op Lauriekoek maar zeker wel het grootste. Dit boek is 3,1 kilo schoon aan de haak. Al gaat het in de recensie niet alleen om de omvang, maar ook om de inhoud en die is heel erg geschikt voor Francofielen of mensen die nader kennis willen maken met de Franse keuken.
Ik weet niet welk keukenapparaat met een stekker eraan het populairste is, de slowcooker of de airfryer. Ze ontlopen elkaar niet veel, sterker nog ik denk dat veel mensen beide apparaten in huis hebben. De stroom kookboeken voor de slowcooker kwam wat langzaam op gang, maar er is steeds meer keuze. Het slowcooker kookboek is geschreven door Poppy O’Toole, beter bekend als Poppy Cooks is een van de meest recente in dat rijtje.
Romy Gill’s India is een persoonlijk kookboek over de thuiskeuken in India. Persoonlijke herinneringen en recepten komen samen. Zo leer je Romy Gill beter kennen, maar ook India. Specifiek de Punjabi en Bengaalse keuken waar de voorouders van Romy Gill vandaan komen.
Turkish Expess is een kookboek met Turkse recepten die snel klaar zijn. Zo simpel is het. In het voorwoord van haar kookboek vertelt Hale Amus over hoe haar leven veranderde. Ze kreeg een kind, bleek neurodivergent te zijn en runde een restaurant er was minder tijd om te koken. Veel Turkse gerechten zijn niet ontworpen op snelheid en worden groepsgewijs bereid, niet solo. Het kopen van een zak voorgewassen spinazie maakt je ook geen slechter mens, zeker niet als je op een doordeweekse avond wil je iets koken wat snel en lekker is en weinig inspanning vereist. Tijd voor shortcuts dus, heel veel shortcuts.
Laatste reacties