Technisch gezien is dit de eerste kerstkookboekrecensie op Lauriekoek: het Culinair Winterdagboek van Nigel Slater. Het past uitstekend bij het koude weer van afgelopen dagen en beslaat de aanloop naar kerst en de eerste dagen van februari. De boeken van Nigel Slater zijn uitstekend geschikt om mee op de bank te kruipen met een dekentje en een kopje thee.
Eindelijk is er een boek van Alice Waters in het Nederlands verschenen! Alice Waters won de Johannes van Dam prijs dit jaar. Het jaar daarvoor werd hij gewonnen door Yotam Ottolenghi, ook al niet de minste. De kunst van simpel koken is samengesteld door Jonah Freud uit de meest recente kookboeken van Alice Waters namelijk The Art of Simple Food deel 1 en 2.
Haal je verlanglijstje maar tevoorschijn. Zeker als je een beetje culinair onderlegd bent, want van het bekende restaurant Noma is er nu een fermentatieboek verschenen. Het heet Noma’s Handboek voor Fermenteren en het is een lust voor het oog, zo met die mooie tekening van een hand op de voorkant. Maar het is natuurlijk de inhoud die echt telt.
Ken je dat gevoel? Dat je het tv programma “De Keuringsdienst van Waarde” zit te kijken. Je valt van de ene verbazing in de andere en terwijl je kijkt denk je “ik koop nooit meer iets bij de supermarkt”. Vlak daarna vraag je je af: maar waar doen de presentatoren van het programma zelf dan boodschappen? Een deel van de vraag is in ieder geval beantwoord. Bij de supermarkt dus! Gewoon zoals jij en ik. Maar hoe doe je dat het beste? Daarvoor schreef Teun van de Keuken de Supermarktsurvivalgids.
De oven is een geweldig ding. Je kunt er allemaal dingen instoppen die er totaal getransformeerd weer uit komen. Rauwe wortels worden knapperig en karameliseren. Brood gaat er in als een homp oneetbaar deeg en komt er uit als knapperig brood. De oven is ook handig om mee te koken als je een lange dag hebt gehad en alleen nog op de bank wil zitten en niets doen. Je gooit wat dingen op een bakplaat en je laat de oven het werk doen. Op dat idee is De Groene Bakplaat gebaseerd.
Goede timing deze blogpost over het kookboek Mezze. Zo vlak na mijn blogpost over de ingrediënten die echt bij het Midden-Oosten horen en waar je ze kunt vinden. Niets is treuriger dan ingrediënten die niet gebruikt worden en langzaam staan te verpieteren in de voorraadkast. Buiten dat is er niets leukers dan uit je culinaire comfortzone komen en iets proberen wat je nog niet eerder hebt geprobeerd.
De dagen worden weer langzaam korter. De bladeren vallen van de bomen. Oktober is mijn favoriete maand, want dat betekent ook dat er komende tijd veel kookboeken verschijnen. Soms zijn dat ook boeken die bijvoorbeeld helemaal gewijd zijn aan kerst of koken voor veel mensen. Ik heb het idee dat een vegetarische feestmaaltijd steeds meer ingeburgerd raakt, 10 jaar geleden waren er ook vegetarische opties. Minder mensen kozen er toen voor, nu is dat heel anders. Tijd dus voor Vega Feest.
Er is een tweede boek uit van Gill Meller. Gelukkig hoef ik zijn naam niet uit te spreken want ik weet nog steeds niet of ik nou Gill moet Djill moet zeggen. Zijn vorige boek Gather was voor mij een aangename verrassing, dus ik was heel benieuwd naar dit tweede boek, Time. De ondertitel is “een jaar en een dag in de keuken” in 120 recepten gaan we in dit boek door de dagen en de seizoenen.
Afgelopen donderdag was ik aanwezig bij de presentatie van het kookboek Comptoir Libanais Feest! De presentatie vond plaats in het recent geopende restaurant van Comptoir Libanais in Utrecht, waar ik eerder al lekker at. Om het feest compleet te maken was de oprichter van de keten en de schrijver van het kookboek Tony Kitous zelf ook aanwezig. Op het menu stonden dit keer allerlei gerechten uit het Comptoir Libanais Feest kookboek en yep: ook deze keer was het eten lekker!
Er komen nog steeds mensen bij die gluten uit hun dieet schrappen. Winkels springen daar handig op in door steeds meer bijzondere meelsoorten te verkopen. Sorghum bijvoorbeeld, of gierst of boekweit. Daar kan je zelf pasta van maken, maar ja hoe doe je dat eigenlijk? Als je een op een tarwemeel door glutenvrij meel gaat vervangen valt de hele boel waarschijnlijk totaal uit elkaar. In pasta 2.0 vind je recepten die wel werken.
Toen ik een tijdje geleden Ottolenghi Simpel aankondigde bij een groepje kookliefhebbers riep iemand meteen “oh nee he! die moet ik dan ook nog kopen!”. Dat is het effect wat Ottolenghi heeft op mensen. Ik denk dat ik het wel begrijp en dat ik het zelfs nog beter ben gaan begrijpen sinds ik 2 keer ontzettend lekker at bij zijn restaurant in Londen. Je wil een stukje daarvan mee naar huis nemen of in huis hebben.
Laatste reacties