Wat schaft de pot? Een vraag die in Nederland volgens mij nog best vaak hardop gesteld wordt. Dit boek schaft verschillende bespiegelingen op de Nederlandse eetcultuur in taal, cultuur en geschiedenis. Eten is niet alleen belangrijk als voeding voor ons lichaam, het zegt ook veel over hoe we onszelf zien, onze onderlinge relaties en de relatief met het buitenland, over imago en wat we uit willen stralen.
Plantasia is, volgens het boek, een showcase van de diversiteit van Azië. Met de visie van 25 koks en 88 recepten zou het je blik op groenten voor altijd veranderen. Nou weet ik niet of mijn blik op groenten veranderd moet worden, ik houd al van groenten, dus dat zit wel snor denk ik. Toch staan er recepten in dit boek die voor mij alles behalve alledaags zijn en dat is zeker inspirerend en misschien daarmee toch weer blikveranderend.
Als er een dier een constante is in ons moderne voedingspatroon is het wel de kip. Hoe is dat eigenlijk zo gekomen? In dit boek vertelt Dirk-Jan Verdonk over hoe de wereld de kip gevormd heeft en de kip de wereld, met alle problemen van dien.
Ja daar is hij weer, het enige lijstje waar ik jullie aan het eind van het jaar mee lastigval en wat ik nu al voor de negende keer maak, namelijk de kookboeken top 23 van 2023! Het jaar zit er weer bijna op. Tijd om de balans op te maken. Kijken jullie mee?
Geshmak oftewel smaak, dat is de titel van dit kookboek. Het klinkt als je het zo hardop zegt ook bijna als smakelijk eten of onbeleefder: gesmak. Het gaat over koken en eten, proeven wat jij lekker vindt tot het jouw smaak is. In het boek vind je de Joodse recepten van Tulli Padwa alias chef Tulli. Hij wilde al een tijdje een kookboek schrijven en nadat hij bekendheid verwierf in een tv programma, is het eindelijk zover.
We weten hoe het moet dat is de opbeurende de titel van dit boek over duurzaamheid van Anette Kehnel. Ze is professor middeleeuwse geschiedenis aan de universiteit van Mannheim. Het is een kleine geschiedenis van de duurzaamheid van de Middeleeuwen tot nu.
Snackspert oftewel Eke Bosman neemt snacks bijzonder serieus, geen snack is hem te gek. In deze gids zijn de beste en grappigste recensies gebundeld.
Brutto ma buono; niet zo mooi (lelijk), maar wel goed. Het is natuurlijk een soort valse bescheidenheid, want er is niets uitgesproken lelijk aan Italiaans eten. In zijn voorwoord zegt Russell Norman dat mensen al snel zijn grap doorzagen. Brutto was eigenlijk alles behalve Brutto. Ik ben het trouwens met hem eens dat een heerlijke uitspraak is met de oe- en oo-klanken. En er zit schoonheid in imperfectie en gebreken.
Vega India gaat over vegetarische recepten uit dit vegavriendelijke land. Het is geschreven door Paulami Joshi die de maaltijden die ze thuis graag maakt in dit kookboek deelt.
Ik kan koken is een kinderkookboek of een eerste kookboek. Het idee is dat je je door de recepten in het boek heen kookt en zo elk recept weer iets meer leert over koken. De recepten zijn niet alleen bedoeld voor de kinderen, maar voor het hele gezin.
Chinees! is een lust voor het oog, met een soort 3d tekening op de voorkant en de bladeren die aan de zijkant rood zijn. De inhoud? Nou dat verraadt de titel al: makkelijke(re) recepten met Chinese roots.
Laatste reacties