Romy Gill’s India is een persoonlijk kookboek over de thuiskeuken in India. Persoonlijke herinneringen en recepten komen samen. Zo leer je Romy Gill beter kennen, maar ook India. Specifiek de Punjabi en Bengaalse keuken waar de voorouders van Romy Gill vandaan komen.

Romy Gill’s kookboeken

Ik volg Romy Gill al wel een tijdje, maar tot nu toe werden haar kookboeken nooit in het Nederlands uitgegeven. Ik heb heel lang gehoopt dat Zaika, haar veganistische kookboek zou worden vertaald, helaas is dat toe nu toe nog niet gebeurd. Daarna kwam On the Himalayan trail. Dat vond ik ook al een echte kanshebber om vertaald te worden, maar ook daarbij bleef het ook stil. Dus ik ben heel verheugd dat Romy Gill’s India nu wel vertaald is.

Bijzondere groenten

Romy Gill’s India is verdeeld in de hoofdstukken dal, streetfood, groenten, paneer, vlees, vis en eieren, rijst & brood, zoetigheden en in de voorraadkast. Ik ben heel enthousiast over het dal hoofdstuk, linzen en mungbonen zouden echt vaker gegeten moeten worden. In het groenten hoofdstuk vind je recepten met groenten die je hier niet vaak ziet, zoals lauki een soort kalebas, bittermeloen, maar ook okra komt voorbij. Het is duidelijk dat Romy Gill en haar familie van pittig eten houden. Er wordt vaak om drie rawits gevraagd in een recept. Zelf vervang ik dit bij voorkeur voor een andere peper, anders sta ik compleet in de fik. In de recepten worden flink wat kruiden en specerijen gebruikt en achterin vind je ook recepten voor je eigen masala kruidenmixen.

Foto’s, herinneringen en reizen

Door het hele boek heen staan prachtige foto’s van India. Ieder recept heeft een foto van het eindresultaat waarvan het water mij in de mond loopt. De kleurige cover komt in gekleurde pagina’s en de opmaak van het kookboek mooi terug. Elk recept heeft een herinnering, soms aan een bepaalde tijd, een familielid, een klasgenoot een feestdag. Romy Gill heeft duidelijk een geheugen waarin eten een grote rol speelt en het vermogen om die herinnering dan ook nog weer om te zetten in een recept. Door het kookboek heen vind je ook essays. Over de reizen die ze maakt bijvoorbeeld van Kolkata naar Burnpur en Shantinekatan, over de rol van eten bij religieuze ceremonies of over eten en treinreizen.

Op zoek naar paneer en peulvruchten

Ik moet zeggen dat Romy Gill’s India niet het meest vegetarische of veganistische kookboek is. In de hoofdstukken dal, streetfood, groenten en paneer en rijst en brood staan redelijk wat vegetarische recepten, maar er komt een hoop vlees en vis voorbij. Qua ingrediënten is het handig om een toko in de buurt te hebben. Vooral een die ook producten uit India in de schappen heeft staan, zoals zwarte kikkererwten, toor dal gele spliterwten, mosterdolie, tamarinde en paneer. Zelfs paneer kun je hier niet in iedere supermarkt vinden. Irritant vind ik dat altijd. Er zijn wel muren vol kindertoetjes en koekjes, maar geen paneer. Misschien moet ik daar nog eens een rant over schrijven.

Romy’s India

Ik vind Romy Gill’s India een leuk boek. Het is inderdaad helemaal haar India, waarin wat haar waarin wat Romy Gill en haar familie kookt en eet centraal staat. Waarin India waar ze een groot deel van haar jeugd doorbracht een hoofdrol heeft. Ergens lees ik in het kookboek een soort ode aan haar moeder die is overleden, waarna ze een reis naar India maakt om het verlies een beetje te verwerken. Maar ook als je de persoonlijke essays niet leest, zijn de recepten nog steeds de moeite waard.

Romy Gill’s India
Romy Gill
Uitgeverij Good Cook
€29,95