Wat was het mooi weer afgelopen weekend hè? Ik werd er een tijdje geleden door Instock op geattendeerd dat ze hun menu’s zo hebben aangepast dat ze veganisten nog beter van dienst kunnen zijn. Natuurlijk mocht ik komen proeven. Zo kon het dus dat ik afgelopen maandagavond op het Instock terras zat, in een prachtig groene omgeving, om van een veganistisch 4-gangen diner te genieten.
Afgelopen week bereikten mij twee vrolijkmakende nieuws berichten. De eerste was dat Brussel zogenaamde “single use” artikelen zoals rietjes en wattenstaafjes wil gaan verbieden. De andere is dat Albert Heijn wil stoppen met die gratis dunne plastic tasjes die op de groenten en fruit afdeling liggen. Beiden plannen kunnen mij eigenlijk niet snel genoeg doorgaan. Natuurlijk probeer ik zelf ook zo nu en dan wat nieuws uit in mijn streven om mijn steentje bij te dragen aan een leefbare planeet. Daarom bedacht ik dat ik er wel eens een blogpost aan kon wijden. Aan iedereen die nu denkt dat ik ga aankondigen 100% zero waste te gaan leven: sorry. Maar wat doe ik dan wel?
Vandaag voor mij een kleine Ecofabulous trip down memory lane en voor sommigen van jullie misschien ook wel! Dit was een van de eerste veganistische kookboeken die in mijn bezit kreeg (ik heb het nog steeds!). Het was zeker het eerste Nederlandse kookboek, want er waren 10 jaar geleden amper veganistische kookboeken. Soms vraag ik me af of als ik toen had geweten dat er nu regelmatig Nederlandse veganistische kookboeken verschijnen, of ik dat dan had geloofd. In 10 jaar kan een hoop veranderen.
Als ik op vakantie ga, heb ik altijd een flinke lijst met dingen die ik wil doen, zien, bezoeken en mee naar huis wil nemen. Toen ik vorig jaar in Londen was, had ik het knagende gevoel dat ik iets van mijn lijstje was vergeten. Dat was best een lang lijstje kan ik je verklappen en zoveel tijd in Londen had ik ook weer niet. En zo kon het zijn dat ik het zout dat ik van plan was mee te nemen niet meenam. Natuurlijk ging dat niet om een willekeurig pak keukenzout, maar om Halen Môn zout, uit Anglesey in Wales.
Als op een voorkant van een boek een kommetje groene soep staat, dan moet het wel een gezond kookboek zijn. Het is net zo als met groene smoothies. Er hoort meestal een bepaald type persoon bij, of op zijn minst een persoon die zin heeft in een groene smoothie. Ik durf er op te gokken dat die persoon waarschijnlijk wel interesse zou hebben in dit 7 Ingrediënten Vegan boek.
Afgelopen kerst aten er meer mensen een vegetarisch kerstmenu dan ooit. Dat leverde vervolgens wel een beetje stress op bij de mensen die dat kerstmenu moesten bereiden en niet zo goed wisten wat ze moesten doen. Nu is het natuurlijk geen kerst maar dit is wel een goed kookboek voor de nodige feestinspiratie, namelijk het nieuwe Forest Feast kookboek. In het Engels heet het Forest Feast Gatherings oftewel een kookboek voor feesten, partijen en andere bijeenkomsten.
Laat mij je een niet zo geheim geheim vertellen: er bestaan geen “beste recepten”. Wat mij opvalt is dat heel veel blogs schermen met het feit dat “dit het beste is wat je ooit hebt gegeten” en dat dit echt onbetwistbaar is dat hun pastasaus de “allerbeste ooit is”, want het is een recept van oma en oma is geweldig. Ken je die prachtige clickbait zin “En Wat Er Toen Gebeurde Was Ongelooflijk” nog? Nou, zulke taal bestaat ook bij recepten. Wellicht is het omdat ik voor mijn blog veel online ben maar het valt mij op dat alles het beste is. Het beste recept, de beste eivervanger, de beste chili. Alles is heerlijk, overheerlijk, geweldig.
Afgelopen maandag bevond ik mij in de stad Solingen in Duitsland. Bij echte culi’s en mensen die hun bestekla graag bekijken gaat er nu waarschijnlijk al een belletje rinkelen. Solingen is een messenstad. Ik heb in eerdere blogposts al eens laten doorschemeren dat ik het liefst iedere fabriek van binnen zou willen zien. Hoewel dat lastig is qua tijd en geld maar toen ik door de mensen van Robert Herder werd uitgenodigd om te komen kijken zei ik meteen ja.
Houd je innerlijke Minion tevreden met het bananenboek! Internationale bananendag heb ik gemist, maar dat is gelukkig geen reden om de gele vrucht links te laten liggen. Hoewel de mevrouw van de natuurwinkel mij altijd zegt dat het een kwestie van tijd is voor de banaan is uitgestorven, zijn ze nog steeds overal. Gelukkig maar want toen je bij een niet nader te noemen supermarkt voor fruit en groente knuffels kon sparen was Bert banaan niet voor niets de favoriet.
De zomerse dagen maken mijn interesse in fijne drankjes die je bijvoorbeeld op kun drinken in de zon weer groter. Drankjes als die van Luscombe bijvoorbeeld. Hoewel ik het merk al een tijdje ken, zag ik steeds meer dingen langskomen van dit merk die ik nog niet kende. Rozenlimonade bijvoorbeeld en grapefruit tonic. Tijd voor een proefsessie.
Zout vet zuur hitte. Het lijkt een willekeurige opsomming maar dat is het natuurlijk niet. Het zijn volgens Samin Nosrat 4 woorden die alles wat er over koken te weten valt samenvatten. Dit boek is een bijzonder basiskookboek waarin je deze vier elementen beter leert kennen. Als je genoeg weet kun je ze gebruiken om zelf aan de slag te gaan in de keuken. Ook zonder recept.
Laatste reacties