Ik weet niet waar het aan ligt: sta ik zelf meer open voor de Japanse keuken of krijgt die meer aandacht? Toen ik op de Biobeurs voor de kast met Japanse producten stond zag ik allemaal dingen die ik niet kende maar die ik graag uit wilde proberen.
Dit is het seizoen waarin je als vegetariër ineens de barbecue mag aansteken Gloeiend Groen is het derde barbecueboek dat ik deze lente recenseer. Ik denk dat ik het eigenlijk ook het leukste kookboek van de drie vind. Waar groenten het op de gemiddelde barbecue verliest van het vlees en misschien zelfs wel de salade en het stokbrood heeft groente en fruit in dit boek juist de hoofdrol.
De zomer heeft ons al een paar keer een voorproefje gegeven, tijd dus om weer een zomers drankje te proberen. Dit keer is het Hopster. Een limonade, alcoholvrij dus op basis van mineraalwater en hop met groene thee-extract. Een uitvinding van onze Oosterburen.
Ja, de dezelfde bonen die door de chili sin carne gaan, daar kun je ook mee bakken. Ze worden ook wel peulvruchten genoemd, ondanks het jaar van de peulvrucht, heb ik het gevoel dat dat de peulvrucht niet echt veel extra populariteit bezorgd heeft. En dat terwijl je er zoveel mee kan, je kunt er dus zelfs mee bakken, hartig en zoet en vaak zelfs glutenvrij. Daarover gaat het boek bakken met bonen.
Misschien is dit geen heel vrolijk onderwerp, maar toen ik een tijdje geleden bij de expositie over eten in oorlogstijd was, werd daar al gehint op de thema’s van toen en hoe doe nu ook weer relevant zijn. Ronduit hip zelfs. Een eigen moestuin, fermenteren, wildplukken, koken met restjes, minder vlees. Manon Henzen schreef er een boekje over, dat verscheen bij Uitgeverij het Zwarte Schaap.
Chilipeper is hot, letterlijk en figuurlijk. Chilisauzen zijn er in allerlei soorten en maten, ik zie steeds vaker chilipepers bij mensen in de vensterbank staan. Er is zelfs een Dutch chilifestival waar liefhebbers van alles wat heet is en aan een plant groeit samen komen om te genieten van eten met een kick. Tijd dus voor een chilipeperboek.
Een tijdje geleden was het ineens all over Instagram: Dash water. Engels bruiswater gemaakt met bobbelig en knobbelige groente en fruit. Alles klopt, hoe de blikjes eruit zien, het verhaal er achter, de gelikte campagne. Dat maakte me heel benieuwd naar hoe het zou smaken.
Vega BBQ is het tweede barbecuekookboek wat ik dit jaar recenseer en ik denk niet dat het het laatste gaat zijn. De barbecue is niet weg te denken bij de zomer. Open vuur, treurige wegwerp barbecue of de nieuwe uitvinding van Heston Blumenthal. Er kan prima groenten op geroosterd worden. Maar hoe doe je dat het beste en hoe werkt een barbecue eigenlijk? Dit kookboek weet het.
Een van de eerste blogpost op Lauriekoek ging over Dophert, de voorloper van Deer Mama. Dat is echt even geleden, fast forward in de tijd en ik bevind me in een plek die me aan een American diner en een barbiepoppenhuis doet denken. Het is er druk het het interieur en het eten is bijzonder Instagramwaardig, om me heen word flink gefotografeerd. Ik ben hier om de befaamde beyond meat burger uit te proberen.
Basisboek Indonesisch. De Indonesische keuken heeft een speciaal plekje in mijn hart. Ooit belande ik in Den Haag in een buffetrestaurant waar ik het eten zo verschrikkelijk lekker vond dat ik me helemaal misselijk at. Sindsdien ben ik stikjaloers op iedereen die zo’n oma heeft als de oma’s in het programma “zoals alleen oma dat kan” op 24Kitchen. Gelukkig zijn er kookboeken om de leemte enigszins te vullen.
Als kombucha een gezondheidsdranks is, zoals sommige mensen claimen, dan zit ik goed. Ik heb denk ik nog nooit zoveel verschillende soorten en smaken geprobeerd als afgelopen tijd. Nieuwe ster aan het firmament, of moet ik ferment zeggen? is Butcha kombucha.
Laatste reacties