Zoals jullie misschien wel weten ben ik helemaal voor hergebruik. Ik probeer het hele jaar door plastic zakjes te weigeren. Ik was dan ook erg verheugd om een prachtig draagtasje van van Dieuwertje door de brievenbus te krijgen. Het is gekleurd, het is vrolijk, misschien volgens sommige een tikje retro ogend. Lovely!
Toegegeven, ik ben een fan van Isa Chandra Moskowitz. Sinds ik Vegan Cupcakes Take Over the World (die ze samen met Terri Hope Romero schreef) in mijn bezit heb, heb ik al haar boeken gekocht (op Vegan Brunch na, dus mocht je mijn lootje trekken met Sinterklaas, dan weet je nu wat je me cadeau kan doen). Zij is binnen de wereld van de veganistische recepten zo productief, dat het haast onmogelijk is om op internet naar vegan recepten van wat dan ook op zoek te gaan, zonder minstens een keer op haar website The Post Punk Kitchen te stuiten. Nu is er een nieuw kookboek uitgekomen: Isa Does It (en ja, dat is een woordgrap).
Kokosvet en kokosbloesemsuiker. Een paar jaar geleden hadden weinig mensen er vast nog van gehoord, maar opeens waren ze er en nu gebruikt iedereen het. Wat is het en wat kun je ermee? Hierna volgt in elk geval een kort verhaal over wat ik er in elk geval mee doe.
Er is weer een nieuwe winkel bijgekomen in Arnhem. Nu gebeurt dit namelijk wel vaker, maar dit keer is het natuurwinkeltje, wat natuurlijk direct mijn aandacht trok. Vandaar dat ik jullie graag wil vertellen over Mimint. Mimint is dus een soort natuurwinkel met hoofdzakelijk biologische, natuurlijke producten zonder overbodige toevoegingen.
Laatst ontdekte ik bij Sweet Sugar Hill in Arnhem een nieuw merk popcorn afkomstig uit Engeland. Het is handgemaakt, gepoft met lucht en verkrijgbaar een veel smaken (zowel hartig als zoet). Het meeste hiervan is vegetarisch (veganistische varianten zijn er nog niet, maar worden in de toekomst niet uitgesloten) en zonder gluten. Deze popcorn is te koop bij kleine winkeltjes zoals delicatessenzaken. Het is dus even goed zoeken.
Graag wil ik wederom een recept op basis van gepofte quinoa met jullie delen. Dit is variatie op mijn quinoa bites. Het is nog steeds zeer simpel zelf te maken, dus geen ingewikkelde dingen.
Het begint steeds normaler te worden onder een grote groep mensen om flexitariër te zijn, oftewel een paar dagen in de week geen vlees eten. Natuurlijk zien tijdschriften dat ook, daarom heeft JAN een kookboek zonder vlees op de markt gebracht, met een hele mooie roze cover waarop een bosje basilicum, met een lintje erom staat afgebeeld.
Laatst ontdekte ik bij de natuursuper een nieuw soort thee: Natural Temptation. Ze zien er uit alsof je ze cadeau moet geven bij een speciale gelegenheid en op de zijkant staat ook inderdaad een label waarop je een speciale persoonlijke boodschap kwijt kunt. De thee is uiteraard biologisch en afkomstig van Piramide, wat je misschien wel kent van de bio-thee en -kruiden. Benieuwd of deze cadeau-theeën ook drinkbaar zijn? Ik testte speicaal voor jullie (en voor mezelf ook natuurlijk) de vier verschillende varianten.
Een tijdje geleden was ik te gast bij Sharon van Rawsome. Zij tipte mij het boek Kopstand in de Keuken (over koken en yoga) en ik mocht het gelijk van haar lenen om het nader te bestuderen. En zo geschiedde.Al snel bleek het een leuk boek te zijn om een blogpost aan te wijden, Gelukkig vond de schrijfster van het boek, Irina Verwer, dat ook een goed idee. Daarom deel ik graag deze recensie en een recept uit het boek met jullie.
Sóley is een (voor mij) nieuw cosmetica merk op basis van IJslandse kruiden. Bij IJsland krijg ik altijd meteen positieve associaties: Sigur Rós, geisers, Björk en gekke vulkanen onuitspreekbare namen die het hele vliegverkeer plat leggen, maar nu dus ook met De proefdiervrije en grotendeels veganistische (op wat bijenwas na) cosmetica producten.
Laatste reacties