Mijn verbouwing duurt voort. Ondertussen leef ik op snacks. Een prima tijd dus om de Nibbles van Nakd uit te proberen. De Nakd en Trek repen waren al een vast onderdeel van mijn snackroutine, dus ik was heel benieuwd naar de nibbles, die sinds kort in Nederland verkrijgbaar zijn.
In mijn zoektocht naar toffe dingen op het gebied van duurzaamheid vind ik altijd weer pareltjes. Een tijdje geleden vond ik de Food Huggers en nu kwam ik op het spoor van de Bee’s Wrap. Een doek van biologisch (GOTS-gecertificeerd) katoen geïmpregneerd met bijenwas, biologische jojoba-olie en boomhars. Daardoor heeft de Bee’s Wrap een aantal bijzondere eigenschappen.
Zo zeg, verhuizen kost nog veel meer tijd dan ik dacht! Er is ook zoveel te doen. Nou werken sommige dingen mee en er zitten ook dingen tegen. Hier zijn de (levens)lessen die ik tot nu toe heb geleerd bij deze verhuizing.
Voordat boerenkool een superfood werd, was ik er altijd een beetje bang voor. Ik associeerde het vooral met boerenkool met worst: een gerecht wat bepaald niet een van mijn favoriete gerechten is. Maar toen kwamen de boerenkoolchips, de smoothies en de salades. Dat veranderde mijn perspectief en volgens mij ook dat van veel anderen. Nu is er dit kookboek: boerenkool.
Weet je nog die blogpost van vorige week over foodhuggers? Natuurlijk kon ik het niet laten en wilde ik ook de avocado hugger. Ik ben namelijk een avocado hugger. Of nou ja knuffelen? Ik eet ze liever op. Door de guacamole bijvoorbeeld, of op toast, of met zeezout of door de salade.
Vandaag de recensie van een kookboek dat mogelijkerwijs niet voor iedereen geschikt is. De taal in dit kookboek is namelijk soms nogal grof. Het is het boek van het befaamde vegan foodblog Thug Kitchen, je kent ze wel van hun recepten die doorspekt zijn met scheldwoorden. Het doet mij in de verte een beetje aan Skinny Bitch denken. Nu is er dus dit kookboek met een aanbevelingsblurb van niemand minder dan Jamie Oliver op de achterkant.
Er is iets nieuws van Weleda, een heuse primroselijn. Ik geloof dat primrose in het Nederlands sleutelbloem is, maar ik moet eerlijk zijn, mijn botanische kennis is niet erg uitgebreid (update: het is de theunisbloem). Alle producten uit de lijn zitten in een mooie donkerpaarse verpakking. Ik probeerde de douchegel uit en de huidolie.
Laatst viel mij op dat ik behoorlijk wat over Rotterdam heb geschreven. In het nabije en het iets verdere verleden. Veel van die tips zijn nog steeds actueel. Ik besloot dit overzicht te maken met alle Rotterdammer tips op een rij.
Af en toe zie ik iets wat geschikt is om in de keuken te gebruiken wat bijna TellSell-achtig is. Zoals deze food huggers, ze zijn een soort dekseltjes die precies om groente heen kunnen vouwen. Handig als je maar de helft van iets nodig hebt in een recept.
Nagellak, ik kan niet zonder. Toen ik deze Barbie roze kleur zag, die natuurlijk niet echt Barbie roze heet, maar Poppies and Peonies. Was ik verkocht. Het is nagellak van het Berlijnse merk Treat Collection. Proefdiervrij en 5-free. Tijd voor een review!
Vegarabia, die titel kan maar een ding betekenen: De vegetarische en Midden-Oosterse keuken gecombineerd. Het is een prachtig boek, een gouden boom met gele kwee(?)peren op de voorkant, zelfs de zijkant van het boek is geel. Het kookboek kan zo op de koffietafel, maar waar hij echt thuis hoort is de keuken, want de inhoud van het boek is ook heel mooi.
Hoi! Welkom op mijn weblog. Ik ben Laurie en hier blog ik over mijn liefde voor koken, boeken en kookboeken en het ontdekken van duurzame dingen. Wil je meer over mij weten? Bekijk dan de over mij pagina.
Hoi! Ook ik maak gebruik van een paar (laurie)koekjes om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Hou je, net als ik ook van koekjes?
Laatste reacties