Afgelopen woensdag wist ik het al: Geen zin om te koken vandaag. Tijd om te bedenken wat ik dan wel wilde eten. Toen ik net in Arnhem woonde heb ik wel eens geklaagd dat er nog geen saladebar was. In Amsterdam kende ik al twee saladebars en ik vond het altijd een handig idee om zoiets in de buurt te hebben. Nu Estée Strooker een saladebar is begonnen, moet ik er natuurlijk wel langs gaan, anders heb ik voor niets geklaagd. Zo gezegd zo gedaan.
Och desem, wat houd ik toch hartstochtelijk van dat handgemaakt ambachtelijk brood met die typische hartige desemsmaak. En volgens mij ben ik niet de enige. Ik heb zelfs het idee dat het desemwaardeerclubje steeds groter wordt en dat steeds meer mensen proberen het zelf te maken met al dan niet zelf opgekweekte desem.
Wat zijn er toch een leuke dingen in het leven, bijvoorbeeld op voedselgebied. Het is alweer even geleden dat ik een overzichtsblogpost maakte, dus ik heb extra veel tips in deze aflevering. Over bijvoorbeeld bier, karamel, over eten in oorlogstijd, over een middeleeuws sapje wat volgens een Australische kokkin alles beter maakt en over de nieuwe smaak Clif bar.
Vegetarisch koken op z’n Berlijns, althans, volgens de ondertitel van dit nieuwe kookboek Bieslook & Polenta. Dit zegt gelijk iets over hoe vegavriendelijk die stad eigenlijk is, een walhalla voor veganisten en vega’s. Werkelijk waar, alle twee keren dat ik er was heb ik uitstekend gegeten. De oprichters van de in Duitsland (en daar buiten) befaamde vegetarische blog Krautkopf wonen er ook, typisch een geval van “dat kan geen toeval zijn”.
Volgens mij eet ik elke dag wel ergens saus bij of op zijn minst een smaakmaker zoals currypasta, kruidenzout, harissa of azijn. Je denkt er eigenlijk niet eens meer over na. Zo normaal is het dat je al die potjes en flesjes bij de supermarkt of natuurwinkel of toko vindt. Wat ook leuk is, is die smaakmakers zelf eens maken. Dan weet je wat er in gaat en kan je zelf het resultaat beïnvloeden zodat eind resultaat helemaal naar je eigen zin is.
Boekwinkels, ze maken mij blij en ik kom er graag. In boekwinkels en bibliotheken hangt altijd een speciale sfeer. Ik weet niet of het nou de aanwezigheid van de boeken is, of de mensen die de boeken af komen, de ruimtes waarin de boeken staan of alles tezamen, maar ik krijg altijd het gevoel dat als ik maar genoeg boeken mee naar huis neem, het thuis ook zo speciaal wordt. Met lege handen naar huis is dikwijls geen optie.
Nu het hier langzaam herfst begint te worden, een van mijn favoriete jaargetijden, vind ik toch altijd dat dit seizoen een pietsie te vroeg komt (ookal heeft de afgelopen zomer nog vrij lang geduurd). Dan kan ik wel jaloers worden op mensen zoals Mirjam Lesie-Pringle, die op Ibiza woont en op Ibiza is het klimaat op dit moment heel anders, denk ik zo. Een plek waar je vijgen gewoon van je struik kunt plukken. Geweldig! Mirjam heeft een zonnig vegetarisch kookboek geschreven met dezelfde naam als haar vegetarisch kookblog: Veggie Very Much. Het voorwoord is van Koffietijd kok Caspar Bürgi die, zo valt mij op, ook regelmatig vega kookt. Ik ben benieuwd naar de inhoud van dit boek.
In mijn e-mail inbox bevindt zich over het algemeen een bonte mix aan mailtjes. Mensen die hun hart willen luchten, een vraag hebben, of hopen dat ik hun website wil volschrijven. En soms zit er een supertof mailtje tussen, zo kreeg ik een paar weken geleden een bericht van Plamil, of ik een pakketje van hen wilde ontvangen? Ja dat wilde ik wel!
Van fermenteren word ik altijd blij. Van lezen eigenlijk ook, vandaar dat ik met grote blijdschap het Fermenteren handboek recenseer vandaag. Het noemt zichzelf zelfs het meest complete boek dus dat belooft wat!
Ik had eens zin om eens flink mijn mening te geven naar de storm van de afgelopen dagen, mocht je de hele discussie sowieso al zat zijn of iedereen die jou exacte mening niet deelt stom, dan raad ik je van harte aan deze blogpost volledig over te slaan en buiten in de hopelijk aanwezige zon een ijsje te gaan eten. Voor ieder ander heb ik hieronder 7 van de recentere voedingstrends beschreven waar ik intussen wel meer dan klaar mee ben
Dit is de tweede keer dat ik kan zegen dat deze boekrecensie niet voor iedereen geschikt is. Hier is namelijk het tweede deel van Thug Kitchen, Thug Kitchen Feestvoer. Een gloednieuw en grofgebekt veganistisch kookboek dus, van het bekende eerder genoemde Amerikaanse blog.
Laatste reacties