Het is weer pompoentijd! Pompoen is een van mijn favoriete herfst- en wintergroenten. Misschien heb heb je even geen inspiratie op pompoengebied, of ben je net als ik constant op zoek naar leuke recepten met pompoen om je kookmap mee aan te vullen. Wat de reden ook is, ik heb hier een paar leuke recepten verzameld die de moeite zijn om uit te proberen. Oh, en tevens zocht ik antwoord op de vraag: zit er pompoen in de pumpkin spice latte?
Een paar dagen terug had ik even flink de balen, het was een donkere regenachtige dag die alles behalve lekker liep. Toen liet mijn vriend weten dat er een pakketje bezorgd was en ik kon niet meer ophouden met Nigel, Nigel Slater! Piepen, echt waar, ik overdrijf niet eens omdat het zo leuk klinkt, ik ben gewoon echt zo.
Zelf ik vind het eigenlijk best gek, dat ik tot twee keer toe (hardlopen, bloggen) rond oud en nieuw iets begonnen ben, als “goed voornemen” en dat ik het alle keren volhield. Het was niet de bedoeling om het in de “goede voornemens” mal te duwen, het gebeurde gewoon, hoewel het heel cliché is denk ik toch dat er een bepaalde aantrekkingskracht uitgaat van data. Je verjaardag bijvoorbeeld, is ook voor veel mensen een moment om te bekijken op welke route zich bevinden, met oud en nieuw is het net zo en ik heb het idee dat ook de zomervakantie voor veel mensen een periode van bezinning is, net als de geboorte van een kind sommige mensen een scherper beeld geeft van wat ze zouden willen. Niet zo gek allemaal toch?
Nu de herfst daadwerkelijk hier is, is er geen ontkomen meer aan. Pompoenen, Halloween en ook: kou. Tijd voor verwarmend eten, chocolademelk en thee. Volgens mij is thee altijd gezond, maar of ik dit nou een pleonasme mag noemen weet ik niet. Dit boek, Gezonde Thee geeft in ieder geval 69 recepten met verse kruiden en specerijen.
Edele rotting, oftewel fermenteren, ik vind het fascinerend. Tot nu toe heb ik een paar verschillende dingen geprobeerd. Samen met mijn significante ander, die bier brouwt kunnen we dus een aantal hoofdstukken in Meneer Wat Eet Ons boek Over Rot afvinken. Niet dat er echt een afvinklijst of iets anders waar je status aan kunt ontlenen. Het is meer een lijst in mijn eigen lijst. Op dit moment hou ik me onder andere druk met alle zorgplegingen van mijn kombuchazwam en zet ik de eerste stapjes op het gebied van zelf desenbrood bakken.
Duitse kookboeken, er is misschien niet veel aandacht voor maar ikzelf recenseerde hier al eerder Duitstalige kookboeken zoals La Veganista Backt, Oh Sophia en recenter natuurlijk de vertaling van Krautkopf: Bieslook & Polenta. Vandaag staat het boek Koch! Vegetarisch op het menu. Van twee zussen die ieder met een been in de Duitse moezelgrond staan.
Afgelopen woensdag wist ik het al: Geen zin om te koken vandaag. Tijd om te bedenken wat ik dan wel wilde eten. Toen ik net in Arnhem woonde heb ik wel eens geklaagd dat er nog geen saladebar was. In Amsterdam kende ik al twee saladebars en ik vond het altijd een handig idee om zoiets in de buurt te hebben. Nu Estée Strooker een saladebar is begonnen, moet ik er natuurlijk wel langs gaan, anders heb ik voor niets geklaagd. Zo gezegd zo gedaan.
Och desem, wat houd ik toch hartstochtelijk van dat handgemaakt ambachtelijk brood met die typische hartige desemsmaak. En volgens mij ben ik niet de enige. Ik heb zelfs het idee dat het desemwaardeerclubje steeds groter wordt en dat steeds meer mensen proberen het zelf te maken met al dan niet zelf opgekweekte desem.
Wat zijn er toch een leuke dingen in het leven, bijvoorbeeld op voedselgebied. Het is alweer even geleden dat ik een overzichtsblogpost maakte, dus ik heb extra veel tips in deze aflevering. Over bijvoorbeeld bier, karamel, over eten in oorlogstijd, over een middeleeuws sapje wat volgens een Australische kokkin alles beter maakt en over de nieuwe smaak Clif bar.
Vegetarisch koken op z’n Berlijns, althans, volgens de ondertitel van dit nieuwe kookboek Bieslook & Polenta. Dit zegt gelijk iets over hoe vegavriendelijk die stad eigenlijk is, een walhalla voor veganisten en vega’s. Werkelijk waar, alle twee keren dat ik er was heb ik uitstekend gegeten. De oprichters van de in Duitsland (en daar buiten) befaamde vegetarische blog Krautkopf wonen er ook, typisch een geval van “dat kan geen toeval zijn”.
Volgens mij eet ik elke dag wel ergens saus bij of op zijn minst een smaakmaker zoals currypasta, kruidenzout, harissa of azijn. Je denkt er eigenlijk niet eens meer over na. Zo normaal is het dat je al die potjes en flesjes bij de supermarkt of natuurwinkel of toko vindt. Wat ook leuk is, is die smaakmakers zelf eens maken. Dan weet je wat er in gaat en kan je zelf het resultaat beïnvloeden zodat eind resultaat helemaal naar je eigen zin is.
Laatste reacties